anainar

anainar

nai

v t

Arrolar con cariño de nai.

Ex: O neno anainaba o can enfermo coma se fose o seu fillo Ex: O rapaz estaba anainando a súa moza Ex: Os namorados anáinanse a miúdo

Sinónimos

Citas

  • O neno anainaba o can enfermo coma se fose o seu fillo
  • O rapaz estaba anainando a súa moza
  • Os namorados anáinanse a miúdo
Conxugar
VERBO anainar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anaino
anainas
anaina
anainamos
anainades
anainan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anainaba
anainabas
anainaba
anainabamos
anainabades
anainaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anainei
anainaches
anainou
anainamos
anainastes
anainaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anainara
anainaras
anainara
anainaramos
anainarades
anainaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anainarei
anainarás
anainará
anainaremos
anainaredes
anainarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anainaría
anainarías
anainaría
anainariamos
anainariades
anainarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anaine
anaines
anaine
anainemos
anainedes
anainen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anainase
anainases
anainase
anainasemos
anainasedes
anainasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anainar
anainares
anainar
anainarmos
anainardes
anainaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
anaina
-
-
anainade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anainar
anainares
anainar
anainarmos
anainardes
anainaren
Xerundio anainando
Participio anainado
anainada
anainados
anainadas