amoutar

amoutar
v t

Acción de xuntar o feo.

Ex: Amoutou todo o feo que tiña na leira.

Citas

  • Amoutou todo o feo que tiña na leira.
Conxugar
VERBO amoutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amouto
amoutas
amouta
amoutamos
amoutades
amoutan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amoutaba
amoutabas
amoutaba
amoutabamos
amoutabades
amoutaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amoutei
amoutaches
amoutou
amoutamos
amoutastes
amoutaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amoutara
amoutaras
amoutara
amoutaramos
amoutarades
amoutaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amoutarei
amoutarás
amoutará
amoutaremos
amoutaredes
amoutarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amoutaría
amoutarías
amoutaría
amoutariamos
amoutariades
amoutarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amoute
amoutes
amoute
amoutemos
amoutedes
amouten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amoutase
amoutases
amoutase
amoutasemos
amoutasedes
amoutasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amoutar
amoutares
amoutar
amoutarmos
amoutardes
amoutaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
amouta
-
-
amoutade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amoutar
amoutares
amoutar
amoutarmos
amoutardes
amoutaren
Xerundio amoutando
Participio amoutado
amoutada
amoutados
amoutadas