inocular

Escoitar
inocular

lat inoculāre ‘enxertar’

  1. v t [MICROB/MED ]

    Introducir nun organismo, dun xeito natural, voluntario ou accidental microorganismos patóxenos vivos, mortos ou atenuados, ou as súas toxinas, con fins terapéuticos, no caso da vacina e do soro, ou experimentais.
  2. v t

    Transmitir a alguén ideas ou actitudes perniciosas.

Citas

  • O xefe da secta inoculou o egoísmo entre os seus discípulos

Palabras veciñas

inoculación inoculado -da inoculador -ra inocular inóculo inocultábel inocultable
Conxugar
VERBO inocular
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles inoculo
inoculas
inocula
inoculamos
inoculades
inoculan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles inoculaba
inoculabas
inoculaba
inoculabamos
inoculabades
inoculaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles inoculei
inoculaches
inoculou
inoculamos
inoculastes
inocularon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles inoculara
inocularas
inoculara
inocularamos
inocularades
inocularan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles inocularei
inocularás
inoculará
inocularemos
inocularedes
inocularán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles inocularía
inocularías
inocularía
inoculariamos
inoculariades
inocularían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles inocule
inocules
inocule
inoculemos
inoculedes
inoculen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles inoculase
inoculases
inoculase
inoculasemos
inoculasedes
inoculasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles inocular
inoculares
inocular
inocularmos
inoculardes
inocularen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
inocula
-
-
inoculade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles inocular
inoculares
inocular
inocularmos
inoculardes
inocularen
Xerundio inoculando
Participio inoculado
inoculada
inoculados
inoculadas