homotecia

homotecia

homo- + gr θετός ‘colocado, disposto’

Plural: homotecias
s f [MAT ]

Transformación xeométrica do plano ou do espazo que cumpre dúas condicións: calquera punto A e a súa imaxe A’ están aliñados cun punto fixo denominado centro de homotecia, e os segmentos OA e OA cumpren a relación OA´ = kOA, sendo k, para cada homotecia, unha constante real denominada razón da homotecia.