fumar

fumar

lat fumāre ‘botar fume’

v t

Aspirar e expirar o fume que se produce pola combustión do tabaco ou doutras substancias, que se consomen en cigarros ou pipas. Tm abs.

Ex: Fuma máis de vinte cigarros ó día, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Fumaba para tranquilizarse.

Citas

  • Fuma máis de vinte cigarros ao día , OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Fumaba para tranquilizarse.

Refráns

  • Cigarro de guapo, moito papel e pouco tabaco.
  • O regalo do pobre é botar un cigarro despois que come.
Conxugar
VERBO fumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fumo
fumas
fuma
fumamos
fumades
fuman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fumaba
fumabas
fumaba
fumabamos
fumabades
fumaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fumei
fumaches
fumou
fumamos
fumastes
fumaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fumara
fumaras
fumara
fumaramos
fumarades
fumaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fumarei
fumarás
fumará
fumaremos
fumaredes
fumarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fumaría
fumarías
fumaría
fumariamos
fumariades
fumarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fume
fumes
fume
fumemos
fumedes
fumen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fumase
fumases
fumase
fumasemos
fumasedes
fumasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fumar
fumares
fumar
fumarmos
fumardes
fumaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
fuma
-
-
fumade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fumar
fumares
fumar
fumarmos
fumardes
fumaren
Xerundio fumando
Participio fumado
fumada
fumados
fumadas