fracturar

fracturar

fractura

v t

Producir a fractura de algo, especialmente dun óso.

Ex: Fracturou o brazo ó caer.

Citas

  • Fracturou o brazo ao caer.
Conxugar
VERBO fracturar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fracturo
fracturas
fractura
fracturamos
fracturades
fracturan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fracturaba
fracturabas
fracturaba
fracturabamos
fracturabades
fracturaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fracturei
fracturaches
fracturou
fracturamos
fracturastes
fracturaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fracturara
fracturaras
fracturara
fracturaramos
fracturarades
fracturaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fracturarei
fracturarás
fracturará
fracturaremos
fracturaredes
fracturarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fracturaría
fracturarías
fracturaría
fracturariamos
fracturariades
fracturarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fracture
fractures
fracture
fracturemos
fracturedes
fracturen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fracturase
fracturases
fracturase
fracturasemos
fracturasedes
fracturasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fracturar
fracturares
fracturar
fracturarmos
fracturardes
fracturaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
fractura
-
-
fracturade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fracturar
fracturares
fracturar
fracturarmos
fracturardes
fracturaren
Xerundio fracturando
Participio fracturado
fracturada
fracturados
fracturadas