alorar

alorar
v t

Ocasionar tristeza ou pesar por mor dalgún problema, especialmente por estar cheo de débedas. Tm v pron.

Ex: Ver as facturas sen pagar enriba da mesa alorábao Ex: Alorouse porque non podía facer fronte ós pagamentos da súa empresa

Confrontacións

endebedar

Citas

  • Alorouse porque non podía facer fronte aos pagamentos da súa empresa
  • Ver as facturas sen pagar enriba da mesa alorábao
Conxugar
VERBO alorar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aloro
aloras
alora
aloramos
alorades
aloran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aloraba
alorabas
aloraba
alorabamos
alorabades
aloraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alorei
aloraches
alorou
aloramos
alorastes
aloraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alorara
aloraras
alorara
aloraramos
alorarades
aloraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alorarei
alorarás
alorará
aloraremos
aloraredes
alorarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aloraría
alorarías
aloraría
alorariamos
alorariades
alorarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alore
alores
alore
aloremos
aloredes
aloren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alorase
alorases
alorase
alorasemos
alorasedes
alorasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alorar
alorares
alorar
alorarmos
alorardes
aloraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
alora
-
-
alorade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alorar
alorares
alorar
alorarmos
alorardes
aloraren
Xerundio alorando
Participio alorado
alorada
alorados
aloradas