fiducia
fiducia
lat fiducĭa ‘confianza’
-
s
f
[DER ]
Pacto polo que, no dereito romano, se recibía unha cousa moble, inmoble, semovente ou un escravo, coa obriga de cedela de novo a un terceiro ou ben cumprir outra obriga similar.
-
s
f
[DER ]
Pacto polo que unha persoa lle concede a outra a titularidade dun ben ou dun dereito cunha finalidade determinada que só as partes coñecen.