evadir

evadir

lat evadĕre

  1. v t

    Eludir algo valéndose da habilidade persoal.

  2. v t

    Evitar pagar impostos de forma ilegal.

  3. v pron

    Marchar alguén dun lugar no que estaba retido.

  4. v pron

    Afastarse, mediante mecanismos psicolóxicos, da realidade circundante ou dunha situación conflitiva.

Confrontacións

fuxir

Citas

  • Evadíase dos seus problemas coa axuda dos amigos
  • Evadiu o cárcere gracias ao seu talento
  • Evadiu os impostos durante varios anos
  • Evadiuse dos seus captores e avisou á policía
Conxugar
VERBO evadir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
evado
evades
evade
evadimos
evadides
evaden
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
evadía
evadías
evadía
evadiamos
evadiades
evadían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
evadín
evadiches
evadiu
evadimos
evadistes
evadiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
evadira
evadiras
evadira
evadiramos
evadirades
evadiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
evadirei
evadirás
evadirá
evadiremos
evadiredes
evadirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
evadiría
evadirías
evadiría
evadiriamos
evadiriades
evadirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
evada
evadas
evada
evadamos
evadades
evadan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
evadise
evadises
evadise
evadisemos
evadisedes
evadisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
evadir
evadires
evadir
evadirmos
evadirdes
evadiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
evade
-
-
evadide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
evadir
evadires
evadir
evadirmos
evadirdes
evadiren
Xerundio evadindo
Participio evadido
evadida
evadidos
evadidas