alienar

alienar

alienāre de aliēnatus ‘alleo’

v t

Causar ou producir alienación.

Ex: O mellor xeito de alienar os individuos é aniquilalos mentalmente.

Sinónimos

Citas

  • O mellor xeito de alienar os individuos é aniquilalos mentalmente.
Conxugar
VERBO alienar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alieno
alienas
aliena
alienamos
alienades
alienan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alienaba
alienabas
alienaba
alienabamos
alienabades
alienaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alienei
alienaches
alienou
alienamos
alienastes
alienaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alienara
alienaras
alienara
alienaramos
alienarades
alienaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alienarei
alienarás
alienará
alienaremos
alienaredes
alienarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alienaría
alienarías
alienaría
alienariamos
alienariades
alienarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aliene
alienes
aliene
alienemos
alienedes
alienen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alienase
alienases
alienase
alienasemos
alienasedes
alienasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alienar
alienares
alienar
alienarmos
alienardes
alienaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
aliena
-
-
alienade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alienar
alienares
alienar
alienarmos
alienardes
alienaren
Xerundio alienando
Participio alienado
alienada
alienados
alienadas