estartelar

Escoitar
estartelar
v t

Abrir moito os ollos, especialmente por sorpresa ou admiración.

Palabras veciñas

estarrecemento estarrecer estarricar estartelar estase estasioloxía estatal
Conxugar
VERBO estartelar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estartelo
estartelas
estartela
estartelamos
estartelades
estartelan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estartelaba
estartelabas
estartelaba
estartelabamos
estartelabades
estartelaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estartelei
estartelaches
estartelou
estartelamos
estartelastes
estartelaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estartelara
estartelaras
estartelara
estartelaramos
estartelarades
estartelaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estartelarei
estartelarás
estartelará
estartelaremos
estartelaredes
estartelarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estartelaría
estartelarías
estartelaría
estartelariamos
estartelariades
estartelarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estartele
estarteles
estartele
estartelemos
estarteledes
estartelen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estartelase
estartelases
estartelase
estartelasemos
estartelasedes
estartelasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estartelar
estartelares
estartelar
estartelarmos
estartelardes
estartelaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
estartela
-
-
estartelade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estartelar
estartelares
estartelar
estartelarmos
estartelardes
estartelaren
Xerundio estartelando
Participio estartelado
estartelada
estartelados
estarteladas