espírito
lat spirĭtu
-
-
s
Ser inmaterial, simple e substancial, que ten a capacidade de posuírse a si mesmo por medio da autoconsciencia e da libre autodeterminación, e de realizar e comprender valores suprasensibles.
-
espírito santo
Unha das tres persoas do Deus cristián. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.
-
s
-
s
m
Ser inmaterial co que se poñen en contacto certas persoas mediante a práctica do espiritismo.
-
s
m
Persoa, considerada en canto á súa cálidade intelectual e humana.
-
s
m
Ánimo ou valor para actuar.
-
s
m
Inclinación ou disposición cara a algo, como un comportamento ou unha actitude.
-
s
m
Conxunto de características ou tendencias esenciais que se poden apreciar nas manifestacións dunha colectividade.
-
s
m
Sentido ou intención que subxace a un texto.
-
s
m
Substancia volátil que se obtén por destilación.
Citas
- A súa obra reflicte o espírito romántico da época
- É unha persoa con moito espírito, Hai que ter espírito para ir pescar con este temporal
- Explicoulles moi ben a Constitución para que entendesen o seu espírito
- Foi un dos espíritos precursores do renacer literario
- Había un espírito de corpo no seu rexemento de infantería
- Na competición prevaleceu o espírito deportivo,Tiña un grande espírito de loita
Frases feitas
-
1 Darlle
-
2 Recuperar algu
-
En espirito. Sen participaci