espalancar

Escoitar
espalancar
v t

Abrir algo totalmente, especialmente portas ou fiestras.

Palabras veciñas

espaiolar espalácido -da espalación espalancar espaleira espalladoira espallador -ra
Conxugar
VERBO espalancar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles espalanco
espalancas
espalanca
espalancamos
espalancades
espalancan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles espalancaba
espalancabas
espalancaba
espalancabamos
espalancabades
espalancaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles espalanquei
espalancaches
espalancou
espalancamos
espalancastes
espalancaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles espalancara
espalancaras
espalancara
espalancaramos
espalancarades
espalancaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles espalancarei
espalancarás
espalancará
espalancaremos
espalancaredes
espalancarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles espalancaría
espalancarías
espalancaría
espalancariamos
espalancariades
espalancarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles espalanque
espalanques
espalanque
espalanquemos
espalanquedes
espalanquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles espalancase
espalancases
espalancase
espalancasemos
espalancasedes
espalancasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles espalancar
espalancares
espalancar
espalancarmos
espalancardes
espalancaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
espalanca
-
-
espalancade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles espalancar
espalancares
espalancar
espalancarmos
espalancardes
espalancaren
Xerundio espalancando
Participio espalancado
espalancada
espalancados
espalancadas