esfragar

Escoitar
esfragar
  1. v t

    Facer que algo ou alguén caia por un lugar elevado e esgrevio.
  2. v t

    Facer que unha cousa choque violentamente con outra.
  3. v pron

    Caer por un lugar elevado e esgrevio.
  4. v pron

    Chocar violentamente contra algo.

Citas

  • Esfragaron o coche por este monte para simular un accidente
  • Esfragou a moto contra unha árbore por culpa do xeo
  • Esfragouse contra o coche de diante por non estar atento
  • O neno esfragouse polo cantil e non puideron rescatalo

Palabras veciñas

esforzado -da esforzar esforzo esfragar esfrangullar esfraxística esfumado
Conxugar
VERBO esfragar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfrago
esfragas
esfraga
esfragamos
esfragades
esfragan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfragaba
esfragabas
esfragaba
esfragabamos
esfragabades
esfragaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfraguei
esfragaches
esfragou
esfragamos
esfragastes
esfragaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfragara
esfragaras
esfragara
esfragaramos
esfragarades
esfragaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfragarei
esfragarás
esfragará
esfragaremos
esfragaredes
esfragarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfragaría
esfragarías
esfragaría
esfragariamos
esfragariades
esfragarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfrague
esfragues
esfrague
esfraguemos
esfraguedes
esfraguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfragase
esfragases
esfragase
esfragasemos
esfragasedes
esfragasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfragar
esfragares
esfragar
esfragarmos
esfragardes
esfragaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
esfraga
-
-
esfragade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfragar
esfragares
esfragar
esfragarmos
esfragardes
esfragaren
Xerundio esfragando
Participio esfragado
esfragada
esfragados
esfragadas