alertar

Escoitar
alertar

alerta

v t

Poñer en estado de alerta ou avisar dun perigo.

Ex: Alertaron á policía en previsión de problemas cos manifestantes Ex: Alertei a túa familia sobre os locais que frecuentaba o teu irmán

Confrontacións

alarmar

Citas

  • Alertaron á policía en previsión de problemas cos manifestantes
  • Alertei a túa familia sobre os locais que frecuentaba o teu irmán

Palabras veciñas

alerón alerta alertador -ra alertar alérxeno -na alerxia alérxico -ca
Conxugar
VERBO alertar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alerto
alertas
alerta
alertamos
alertades
alertan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alertaba
alertabas
alertaba
alertabamos
alertabades
alertaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alertei
alertaches
alertou
alertamos
alertastes
alertaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alertara
alertaras
alertara
alertaramos
alertarades
alertaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alertarei
alertarás
alertará
alertaremos
alertaredes
alertarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alertaría
alertarías
alertaría
alertariamos
alertariades
alertarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alerte
alertes
alerte
alertemos
alertedes
alerten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alertase
alertases
alertase
alertasemos
alertasedes
alertasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alertar
alertares
alertar
alertarmos
alertardes
alertaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
alerta
-
-
alertade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alertar
alertares
alertar
alertarmos
alertardes
alertaren
Xerundio alertando
Participio alertado
alertada
alertados
alertadas