ensenhamen*

ensenhamen*
Plural: ensenhamens
s m [LIT ]

Termo que xeralmente significa ‘instrución dada ou recibida’ e que fai referencia a un longo poema que trata diversos temas de didáctica cortesá, e a unha das calidades ou virtudes que impoñía a ideoloxía da fin’amors para amar e ser amado.

Palabras veciñas

ensebar enseguida enselar ensenhamen* enseñorar ensenrada ensiforme