endurecer

endurecer

lat indurescĕre

  1. v t

    Facer ou poñer duro ou máis duro algo.

  2. v t

    Facer a alguén máis resistente aos traballos ou insensible aos padecementos.

  3. v i

    olverse algo máis duro.

Antónimos

Citas

  • A sequidade endureceu a terra, Ese exercicio endurece moito as pernas, O goberno endurecerá as penas para os criminais
  • A xelatina endurece ao arrefriar
  • Vivir aquela triste situación endureceuna moito
Conxugar
VERBO endurecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
endurezo
endureces
endurece
endurecemos
endurecedes
endurecen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
endurecía
endurecías
endurecía
endureciamos
endureciades
endurecían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
endurecín
endureciches
endureceu
endurecemos
endurecestes
endureceron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
endurecera
endureceras
endurecera
endureceramos
endurecerades
endureceran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
endurecerei
endurecerás
endurecerá
endureceremos
endureceredes
endurecerán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
endurecería
endurecerías
endurecería
endureceriamos
endureceriades
endurecerían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
endureza
endurezas
endureza
endurezamos
endurezades
endurezan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
endurecese
endureceses
endurecese
endurecesemos
endurecesedes
endurecesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
endurecer
endureceres
endurecer
endurecermos
endurecerdes
endureceren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
endurece
-
-
endurecede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
endurecer
endureceres
endurecer
endurecermos
endurecerdes
endureceren
Xerundio endurecendo
Participio endurecido
endurecida
endurecidos
endurecidas