duchar

Escoitar
duchar

ducha

  1. v t

    Dar unha ducha a alguén.
  2. v pron

    Darse unha ducha.

Citas

  • Duchouno coa mangueira e alporizouse todo
  • Duchouse na súa casa porque non tiña auga quente
  • Tes que duchar o teu irmán

Palabras veciñas

ducal ducatón ducha duchar ducia dúctil ductilidade
Conxugar
VERBO duchar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ducho
duchas
ducha
duchamos
duchades
duchan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchaba
duchabas
duchaba
duchabamos
duchabades
duchaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchei
duchaches
duchou
duchamos
duchastes
ducharon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchara
ducharas
duchara
ducharamos
ducharades
ducharan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ducharei
ducharás
duchará
ducharemos
ducharedes
ducharán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ducharía
ducharías
ducharía
duchariamos
duchariades
ducharían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duche
duches
duche
duchemos
duchedes
duchen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchase
duchases
duchase
duchasemos
duchasedes
duchasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchar
duchares
duchar
ducharmos
duchardes
ducharen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ducha
-
-
duchade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchar
duchares
duchar
ducharmos
duchardes
ducharen
Xerundio duchando
Participio duchado
duchada
duchados
duchadas