doela
doela
fr antigo douelle, diminutivo de doue
-
s
f
Cada unha das táboas que forman o corpo dun barril ou dun recipiente semellante e que se manteñen unidas con aros.
-
s
f
-
Pedra labrada en forma de cuña que configura, xunto con outras, un arco ou unha bóveda.
-
Superficie do intradorso ou do extradorso das pedras dun arco ou bóveda.
-
-
s
f
[CONSTR ]
Táboa que se coloca sobre as vigas do tellado para suxeitar as tellas.
-
s
f
[CONSTR ]
Perpiaño que forma as paredes do hórreo de pedra.
-
s
f
Sabor que toma o viño do recipiente en que está metido.
Citas
- Na adega hai unha pipa de trinta olas feita con doelas de carballo
- O viño da voda non se tragaba, tiña moita doela