disertar

disertar

lat dissertāre ‘discutir’

v i

Tratar con autoridade e de modo extenso algunha materia diante dun público.

Ex: O profesor disertou sobre a problemática dos países subdesenvolvidos.

Citas

  • O profesor disertou sobre a problemática dos países subdesenvolvidos.
Conxugar
VERBO disertar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
diserto
disertas
diserta
disertamos
disertades
disertan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disertaba
disertabas
disertaba
disertabamos
disertabades
disertaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disertei
disertaches
disertou
disertamos
disertastes
disertaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disertara
disertaras
disertara
disertaramos
disertarades
disertaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disertarei
disertarás
disertará
disertaremos
disertaredes
disertarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disertaría
disertarías
disertaría
disertariamos
disertariades
disertarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
diserte
disertes
diserte
disertemos
disertedes
diserten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disertase
disertases
disertase
disertasemos
disertasedes
disertasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disertar
disertares
disertar
disertarmos
disertardes
disertaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
diserta
-
-
disertade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disertar
disertares
disertar
disertarmos
disertardes
disertaren
Xerundio disertando
Participio disertado
disertada
disertados
disertadas