difractar

difractar

lat diffringĕre ‘romper’

  1. v t

    Causar difracción.

  2. v pron

    Sufrir difracción.

Conxugar
VERBO difractar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
difracto
difractas
difracta
difractamos
difractades
difractan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
difractaba
difractabas
difractaba
difractabamos
difractabades
difractaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
difractei
difractaches
difractou
difractamos
difractastes
difractaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
difractara
difractaras
difractara
difractaramos
difractarades
difractaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
difractarei
difractarás
difractará
difractaremos
difractaredes
difractarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
difractaría
difractarías
difractaría
difractariamos
difractariades
difractarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
difracte
difractes
difracte
difractemos
difractedes
difracten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
difractase
difractases
difractase
difractasemos
difractasedes
difractasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
difractar
difractares
difractar
difractarmos
difractardes
difractaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
difracta
-
-
difractade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
difractar
difractares
difractar
difractarmos
difractardes
difractaren
Xerundio difractando
Participio difractado
difractada
difractados
difractadas