destrunfar

Escoitar
destrunfar

des- + trunfar

v t [XOGO ]

Facer unha xogada que obriga ao xogador contrario a botar os trunfos.

Antónimos

trunfar

Palabras veciñas

destrución destrudo destruír destrunfar destrutíbel destrutibilidade destrutible
Conxugar
VERBO destrunfar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrunfo
destrunfas
destrunfa
destrunfamos
destrunfades
destrunfan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrunfaba
destrunfabas
destrunfaba
destrunfabamos
destrunfabades
destrunfaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrunfei
destrunfaches
destrunfou
destrunfamos
destrunfastes
destrunfaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrunfara
destrunfaras
destrunfara
destrunfaramos
destrunfarades
destrunfaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrunfarei
destrunfarás
destrunfará
destrunfaremos
destrunfaredes
destrunfarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrunfaría
destrunfarías
destrunfaría
destrunfariamos
destrunfariades
destrunfarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrunfe
destrunfes
destrunfe
destrunfemos
destrunfedes
destrunfen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrunfase
destrunfases
destrunfase
destrunfasemos
destrunfasedes
destrunfasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrunfar
destrunfares
destrunfar
destrunfarmos
destrunfardes
destrunfaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
destrunfa
-
-
destrunfade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrunfar
destrunfares
destrunfar
destrunfarmos
destrunfardes
destrunfaren
Xerundio destrunfando
Participio destrunfado
destrunfada
destrunfados
destrunfadas