desmantelar

Escoitar
desmantelar

des- + lat mantellu ‘veo’

  1. v t [BÉL ]

    Desarmar unha fortificación.
  2. v t

    Separar unha cousa nas pezas que a compoñen.
  3. v t

    Facer que algo cese a súa actividade.

Confrontacións

desarborar, despezar

Citas

  • Desmantelaron as murallas no derradeiro asalto
  • Desmantelaron moitas das industrias da cidade
  • Os ladróns desmantelaron o coche que roubaran

Palabras veciñas

desmando desmangar desmantelamento desmantelar desmaquillador -ra desmaquillar desmarcar
Conxugar
VERBO desmantelar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelo
desmantelas
desmantela
desmantelamos
desmantelades
desmantelan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelaba
desmantelabas
desmantelaba
desmantelabamos
desmantelabades
desmantelaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelei
desmantelaches
desmantelou
desmantelamos
desmantelastes
desmantelaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelara
desmantelaras
desmantelara
desmantelaramos
desmantelarades
desmantelaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelarei
desmantelarás
desmantelará
desmantelaremos
desmantelaredes
desmantelarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelaría
desmantelarías
desmantelaría
desmantelariamos
desmantelariades
desmantelarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantele
desmanteles
desmantele
desmantelemos
desmanteledes
desmantelen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelase
desmantelases
desmantelase
desmantelasemos
desmantelasedes
desmantelasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelar
desmantelares
desmantelar
desmantelarmos
desmantelardes
desmantelaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desmantela
-
-
desmantelade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelar
desmantelares
desmantelar
desmantelarmos
desmantelardes
desmantelaren
Xerundio desmantelando
Participio desmantelado
desmantelada
desmantelados
desmanteladas