abiñar

Escoitar
abiñar

lat bīni

v t

Xuntar e torcer dous ou máis fíos formando mazarocas, especialmente no traballo do liño.

Palabras veciñas

abillar abilloca abiñadoira abiñar abiónimo abiose abiótico -ca
Conxugar
VERBO abiñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiño
abiñas
abiña
abiñamos
abiñades
abiñan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiñaba
abiñabas
abiñaba
abiñabamos
abiñabades
abiñaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiñei
abiñaches
abiñou
abiñamos
abiñastes
abiñaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiñara
abiñaras
abiñara
abiñaramos
abiñarades
abiñaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiñarei
abiñarás
abiñará
abiñaremos
abiñaredes
abiñarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiñaría
abiñarías
abiñaría
abiñariamos
abiñariades
abiñarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiñe
abiñes
abiñe
abiñemos
abiñedes
abiñen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiñase
abiñases
abiñase
abiñasemos
abiñasedes
abiñasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiñar
abiñares
abiñar
abiñarmos
abiñardes
abiñaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
abiña
-
-
abiñade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiñar
abiñares
abiñar
abiñarmos
abiñardes
abiñaren
Xerundio abiñando
Participio abiñado
abiñada
abiñados
abiñadas