deñar

deñar
  1. v i

    Darse conta de algo ao reparar con atención.

  2. v i

    Dar de si un tecido.

  3. v i

    Ceder á forza dándolle a razón a alguén.

Citas

  • Non deñou por moito que el insistiu
  • Non é inocente, ben se deñou do que estaba facendo
  • Para que non deñe o vestido, pono a secar colgado dunha percha

Palabras veciñas

demudar demulcente denantes deñar denario dende dendr(i/o)-
Conxugar
VERBO deñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deño
deñas
deña
deñamos
deñades
deñan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deñaba
deñabas
deñaba
deñabamos
deñabades
deñaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deñei
deñaches
deñou
deñamos
deñastes
deñaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deñara
deñaras
deñara
deñaramos
deñarades
deñaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deñarei
deñarás
deñará
deñaremos
deñaredes
deñarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deñaría
deñarías
deñaría
deñariamos
deñariades
deñarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deñe
deñes
deñe
deñemos
deñedes
deñen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deñase
deñases
deñase
deñasemos
deñasedes
deñasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deñar
deñares
deñar
deñarmos
deñardes
deñaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
deña
-
-
deñade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deñar
deñares
deñar
deñarmos
deñardes
deñaren
Xerundio deñando
Participio deñado
deñada
deñados
deñadas