dente

dente

lat dĕnte

Plural: dentes
    1. s

      Formación sólida de cor branca, dura e calcaria, incrustada nos ósos premaxilares e maxilares e na mandíbula, que empregan os vertebrados para mastigar e triturar o alimento, para se defenderen, no aseo ou noutras funcións.

    2. dente carniceiro

      Dente molar e premolar que está modificado para cortar a carne.

    3. dente definitivo/permanente

      Dente que non se substitúe por outro.

    4. dente de leite

      Dente da primeira dentición dalgúns mamíferos, que caen e se substitúen polos permanentes.

  1. s m p ext
    1. Cada unha das partes que sobresaen de certos obxectos, máquinas ou ferramentas, semellantes a un dente.

    2. [TECNOL ]

      Elemento tallado sobre o corpo base da roda dunha engrenaxe, que permite transmitir o movemento a outra roda dentada.

  2. s m

    Cada unha das partes en que queda dividida unha cabeza de allo.

    1. s

      Cada unha das protuberancias do bordo das cunchas dalgúns bivalvos.

    2. dente cardinal

      Protuberancia da cuncha dos bivalvos na zona da charneira que funciona como unión entre as valvas.

  3. s m [ORNIT ]

    Punta que teñen algunhas aves nos lados do peteiro.

  4. s m [BOT ]

    División pouco fonda da marxe das estruturas foliares ou dos casulos ou cápsulas.

  5. s m [ARQUIT ]

    Ladrillo ou perpiaño que se deixa sobresaír nunha obra para que trabe mellor coa construción posterior.

  6. dente de can [PLANTA ]

    Planta perenne, da familia das liliáceas, con follas elípticas, opostas e con manchas alongadas de cor vermella. Na primavera a planta produce unha única flor pendurante, de cor violeta.

  7. dente de león [PLANTA ]

    tarrelo.

  8. dente de mar [ANIMAL ]

    Molusco da clase dos escafópodos, de simetría bilateral e de cuncha tubular, aberta polos dous extremos.

Citas

  • A serra ten os dentes oxidados, Rompéronlle a metade dos dentes ao peite

Frases feitas

  • Afiar os dentes. Prepararse para comer.

  • 1 Ter repugnancia a unha persoa ou cousa.

  • 2 Comer de todo, sen facer escolla cos alimentos.

  • 2 Non dar creto a unha noticia.

  • Bater/Dar dente con dente. Tremer co fr

  • Botar o dente. Morder a algu

  • Cortar os dentes. Dar denteira.

  • Dar que roer a quen non ten dentes. Darlle algo a quen non o estima.

  • Ensinar os dentes. Responder a unha agresi

  • Falar/Dicir entre dentes. Rosmar.

  • Fincar un o dente. Falar mal de algu

  • Meter/Fincar o dente. Comezar unha nova empresa.

  • Non chegar a un dente. Chegar a penas para probar.

  • Non entrarlle a un os dentes para dentro

  • Non haber para un dente. Haber moita necesidade.

  • Ser de bo dente/ter bo dente 1 Ser bo comedor.

  • Ter a un entre dentes. Ser hostil con algu

  • Traer entre dentes. Rumorear.

  • Xa lle teren nacido os dentes. Ter experiencia.

Refráns

  • a dente do neno que ven temperán, logo trae un novo irmán.
  • a que lle doia a moa, que a bote fóra.
  • A vianda dura quere a moa aguda.
  • Amóstrame os dentes e direiche o que comeches.
  • Cando o neno endenta, logo emparenta.
  • Cando un neno endenta, a morte tenta.
  • Cara sen dentes fai aos mortos viventes.
  • Quen padeza das moas que acuda á dentuza.
  • Quen ten mal dente, ten mal parente.