dente
lat dĕnte
-
-
s
Formación sólida de cor branca, dura e calcaria, incrustada nos ósos premaxilares e maxilares e na mandíbula, que empregan os vertebrados para mastigar e triturar o alimento, para se defenderen, no aseo ou noutras funcións.
-
dente carniceiro
Dente molar e premolar que está modificado para cortar a carne.
-
dente definitivo/permanente
Dente que non se substitúe por outro.
-
dente de leite
Dente da primeira dentición dalgúns mamíferos, que caen e se substitúen polos permanentes.
-
s
-
s
m p ext
-
Cada unha das partes que sobresaen de certos obxectos, máquinas ou ferramentas, semellantes a un dente.
-
[TECNOL ]
Elemento tallado sobre o corpo base da roda dunha engrenaxe, que permite transmitir o movemento a outra roda dentada.
-
-
s
m
Cada unha das partes en que queda dividida unha cabeza de allo.
-
-
s
Cada unha das protuberancias do bordo das cunchas dalgúns bivalvos.
-
dente cardinal
Protuberancia da cuncha dos bivalvos na zona da charneira que funciona como unión entre as valvas.
-
s
-
s
m
[ORNIT ]
Punta que teñen algunhas aves nos lados do peteiro.
-
s
m
[BOT ]
División pouco fonda da marxe das estruturas foliares ou dos casulos ou cápsulas.
-
s
m
[ARQUIT ]
Ladrillo ou perpiaño que se deixa sobresaír nunha obra para que trabe mellor coa construción posterior.
-
dente de can
[PLANTA ]
Planta perenne, da familia das liliáceas, con follas elípticas, opostas e con manchas alongadas de cor vermella. Na primavera a planta produce unha única flor pendurante, de cor violeta.
-
dente de león
[PLANTA ]
tarrelo.
-
dente de mar
[ANIMAL ]
Molusco da clase dos escafópodos, de simetría bilateral e de cuncha tubular, aberta polos dous extremos.
Citas
- A serra ten os dentes oxidados, Rompéronlle a metade dos dentes ao peite
Frases feitas
-
Afiar os dentes. Prepararse para comer.
-
1 Ter repugnancia a unha persoa ou cousa.
-
2 Comer de todo, sen facer escolla cos alimentos.
-
2 Non dar creto a unha noticia.
-
Bater/Dar dente con dente. Tremer co fr
-
Botar o dente. Morder a algu
-
Cortar os dentes. Dar denteira.
-
Dar que roer a quen non ten dentes. Darlle algo a quen non o estima.
-
Ensinar os dentes. Responder a unha agresi
-
Falar/Dicir entre dentes. Rosmar.
-
Fincar un o dente. Falar mal de algu
-
Meter/Fincar o dente. Comezar unha nova empresa.
-
Non chegar a un dente. Chegar a penas para probar.
-
Non entrarlle a un os dentes para dentro
-
Non haber para un dente. Haber moita necesidade.
-
Ser de bo dente/ter bo dente 1 Ser bo comedor.
-
Ter a un entre dentes. Ser hostil con algu
-
Traer entre dentes. Rumorear.
-
Xa lle teren nacido os dentes. Ter experiencia.
Refráns
- a dente do neno que ven temperán, logo trae un novo irmán.
- a que lle doia a moa, que a bote fóra.
- A vianda dura quere a moa aguda.
- Amóstrame os dentes e direiche o que comeches.
- Cando o neno endenta, logo emparenta.
- Cando un neno endenta, a morte tenta.
- Cara sen dentes fai aos mortos viventes.
- Quen padeza das moas que acuda á dentuza.
- Quen ten mal dente, ten mal parente.