curar

curar

lat curāre ‘coidar’

  1. v t
    1. Facer alguén que se poña ben unha persoa ou un animal enfermo ou ferido.

    2. Facer algo ou alguén que desapareza unha enfermidade ou lesión.

  2. v t

    Preparar as carnes ou peixes con sal, fume, a exposición ao aire ou outros procedementos para que se conserven.

  3. v i
    1. Recuperar a saúde aquel que estaba doente.

    2. Desaparecer unha enfermidade ou unha ferida.

Sinónimos

Confrontacións

curtir, salgar, secar

Citas

  • Con estas pílulas vas curar moi rápido
  • Curou os dous xamóns do porco, Non curaron ben os chourizos no canizo e colleron balor
  • Curoulle a ferida con penicilina
  • Non deixou curar ben as cebolas e hanlle podrecer
  • Ó can xa lle curou a ferida
  • O tratamento que che deron cura o catarro, Curoume as queimaduras un dos médicos máis competentes
  • Só te curará un bo especialista en alerxias, Foi ao médico para que lle curara a infección da gorxa
Conxugar
VERBO curar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
curo
curas
cura
curamos
curades
curan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
curaba
curabas
curaba
curabamos
curabades
curaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
curei
curaches
curou
curamos
curastes
curaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
curara
curaras
curara
curaramos
curarades
curaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
curarei
curarás
curará
curaremos
curaredes
curarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
curaría
curarías
curaría
curariamos
curariades
curarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cure
cures
cure
curemos
curedes
curen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
curase
curases
curase
curasemos
curasedes
curasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
curar
curares
curar
curarmos
curardes
curaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
cura
-
-
curade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
curar
curares
curar
curarmos
curardes
curaren
Xerundio curando
Participio curado
curada
curados
curadas