copar

Escoitar
copar

fr couper coup ‘golpe’

  1. v t

    Envolver unha forza inimiga impedíndolle a retirada.
  2. v t

    Facer unha aposta equivalente a todos os cartos de que responde a banca nun xogo de azar.
  3. v t

    1. Acadar todos os premios ou primeiros postos en competicións, concursos ou eleccións.

    2. Ocupar determinados postos.

Sinónimos

cercar

Citas

  • As tropas francesas coparon as españolas e estas tiveron que renderse
  • Galicia copou todos os premios da competición de traíñas
  • Todos os postos están copados polos enfermeiros máis vellos

Palabras veciñas

copador copaíba copal copar copar coparticipación coparticipante
Conxugar
VERBO copar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copo
copas
copa
copamos
copades
copan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copaba
copabas
copaba
copabamos
copabades
copaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copei
copaches
copou
copamos
copastes
coparon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copara
coparas
copara
coparamos
coparades
coparan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coparei
coparás
copará
coparemos
coparedes
coparán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coparía
coparías
coparía
copariamos
copariades
coparían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cope
copes
cope
copemos
copedes
copen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copase
copases
copase
copasemos
copasedes
copasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copar
copares
copar
coparmos
copardes
coparen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
copa
-
-
copade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copar
copares
copar
coparmos
copardes
coparen
Xerundio copando
Participio copado
copada
copados
copadas