contraordenar

contraordenar

contraorde

v t

Emitir unha contraorde.

Ex: Os seus superiores contraordenaron as súas instruccións.

Citas

  • Os seus superiores contraordenaron as súas instruccións.
Conxugar
VERBO contraordenar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
contraordeno
contraordenas
contraordena
contraordenamos
contraordenades
contraordenan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
contraordenaba
contraordenabas
contraordenaba
contraordenabamos
contraordenabades
contraordenaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
contraordenei
contraordenaches
contraordenou
contraordenamos
contraordenastes
contraordenaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
contraordenara
contraordenaras
contraordenara
contraordenaramos
contraordenarades
contraordenaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
contraordenarei
contraordenarás
contraordenará
contraordenaremos
contraordenaredes
contraordenarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
contraordenaría
contraordenarías
contraordenaría
contraordenariamos
contraordenariades
contraordenarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
contraordene
contraordenes
contraordene
contraordenemos
contraordenedes
contraordenen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
contraordenase
contraordenases
contraordenase
contraordenasemos
contraordenasedes
contraordenasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
contraordenar
contraordenares
contraordenar
contraordenarmos
contraordenardes
contraordenaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
contraordena
-
-
contraordenade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
contraordenar
contraordenares
contraordenar
contraordenarmos
contraordenardes
contraordenaren
Xerundio contraordenando
Participio contraordenado
contraordenada
contraordenados
contraordenadas