contaxio

1. s m [MED ]

   Transmisión dunha enfermidade infecciosa dun individuo doente a outro individuo san.

2. s m fig

   Transmisión de costumes ou hábitos dunha persoa a outra.

3. s m [LING ]

   Fenómeno polo que unha unidade lingüística de calquera nivel adquire un trazo que non é de seu a causa dunha analoxía con outra unidade.

4. s m [PSIC ]

   Proceso espontáneo de carácter emocional mediante o que unha colectividade de persoas está dominada polo mesmo estado afectivo.

Citas

• &
• &
• 643;o
• 7749;t
• ; contaxio morfolóxico ( *reises, por reis) ou morfosintáctico ( A xente berraron si, en lugar de A xente berrou si, a causa do sentido colectivo do suxeito da oración, que modifica as relacións sintácticas do verbo); e contaxio semántico ( indíxena, moitas veces identifícase con ‘salvaxe’)
• ancho, nasalización da vocal en contacto con nasal e palatalización da nasal en contacto con palatal
• O contaxio de sarampelo afectou a máis de vinte persoas
• O seu optimismo favorece o contaxio da ledicia entre os seus amigos
• ‘