connotar

connotar

con + notar

  1. v t

    Ter como connotación.

  2. v t [FILOS ]

    Implicar cun atributo.

Conxugar
VERBO connotar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
connoto
connotas
connota
connotamos
connotades
connotan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
connotaba
connotabas
connotaba
connotabamos
connotabades
connotaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
connotei
connotaches
connotou
connotamos
connotastes
connotaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
connotara
connotaras
connotara
connotaramos
connotarades
connotaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
connotarei
connotarás
connotará
connotaremos
connotaredes
connotarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
connotaría
connotarías
connotaría
connotariamos
connotariades
connotarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
connote
connotes
connote
connotemos
connotedes
connoten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
connotase
connotases
connotase
connotasemos
connotasedes
connotasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
connotar
connotares
connotar
connotarmos
connotardes
connotaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
connota
-
-
connotade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
connotar
connotares
connotar
connotarmos
connotardes
connotaren
Xerundio connotando
Participio connotado
connotada
connotados
connotadas