coexistir

coexistir

co- + existir

v i

Existir simultaneamente. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Conxugar
VERBO coexistir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coexisto
coexistes
coexiste
coexistimos
coexistides
coexisten
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coexistía
coexistías
coexistía
coexistiamos
coexistiades
coexistían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coexistín
coexistiches
coexistiu
coexistimos
coexististes
coexistiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coexistira
coexistiras
coexistira
coexistiramos
coexistirades
coexistiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coexistirei
coexistirás
coexistirá
coexistiremos
coexistiredes
coexistirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coexistiría
coexistirías
coexistiría
coexistiriamos
coexistiriades
coexistirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coexista
coexistas
coexista
coexistamos
coexistades
coexistan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coexistise
coexistises
coexistise
coexistisemos
coexistisedes
coexistisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coexistir
coexistires
coexistir
coexistirmos
coexistirdes
coexistiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
coexiste
-
-
coexistide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coexistir
coexistires
coexistir
coexistirmos
coexistirdes
coexistiren
Xerundio coexistindo
Participio coexistido
coexistida
coexistidos
coexistidas