clavicordio
clavicordio
lat tardío clavichordĭu, de clave ‘chave’ + chorda ‘corda dun instrumento’
s
m
[MÚS ]
Instrumento de corda percutida cuxo son se produce pola percusión dunhas placas metálicas, tanxentes, sobre as cordas situadas no interior dunha caixa rectangular e dispostas perpendicularmente ao teclado que acciona as tanxentes.