bonificar

Escoitar
bonificar

lat bonnus ‘bo’ + facĕre ‘facer’

  1. v t

    Aboar un banco unha cantidade de diñeiro como recompensa dunha operación ou como estímulo para unha operación nova.
  2. v t

    Premiar a alguén polo seu esforzo nalgunha actividade.
  3. v t

    Facer máis produtiva algunha cousa.

Sinónimos

gratificar, mellorar, recompensar

Citas

  • Bonificaron os clientes con novas accións
  • Bonificárona por chegar primeira á meta
  • Coas axudas esperadas para investir en novas tecnoloxías bonificaranse as industrias de toda a provincia

Palabras veciñas

bongó* bonhomía bonificación bonificar boniteiro bonito bonito -ta
Conxugar
VERBO bonificar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bonifico
bonificas
bonifica
bonificamos
bonificades
bonifican
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bonificaba
bonificabas
bonificaba
bonificabamos
bonificabades
bonificaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bonifiquei
bonificaches
bonificou
bonificamos
bonificastes
bonificaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bonificara
bonificaras
bonificara
bonificaramos
bonificarades
bonificaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bonificarei
bonificarás
bonificará
bonificaremos
bonificaredes
bonificarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bonificaría
bonificarías
bonificaría
bonificariamos
bonificariades
bonificarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bonifique
bonifiques
bonifique
bonifiquemos
bonifiquedes
bonifiquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bonificase
bonificases
bonificase
bonificasemos
bonificasedes
bonificasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bonificar
bonificares
bonificar
bonificarmos
bonificardes
bonificaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
bonifica
-
-
bonificade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bonificar
bonificares
bonificar
bonificarmos
bonificardes
bonificaren
Xerundio bonificando
Participio bonificado
bonificada
bonificados
bonificadas