bombarda

bombarda

lat v bombarda lat bombu ‘ruído, zumbido’

  1. f [BÉL ]

    Arma de fogo, de pouca lonxitude e gran calibre, que se utilizou durante a segunda metade do s XIV e todo o s XV.

  2. f [BÉL ]

    Barco de guerra cun ou dous morteiros de gran calibre.

  3. f [MÚS ]

    Instrumento de vento antecesor do óboe e do fagot, feito en madeira, de lingüeta dobre e tubo recto, cunha perforación cónica.

  4. f [MAR ]

    Embarcación mediterránea de vela, con dous paus dunha soa peza, ademais do bauprés.

Citas

  • A bombarda é o antecedente do canón
  • As bombardas son instrumentos tradicionais de Bretaña