bombarda
bombarda
lat v bombarda lat bombu ‘ruído, zumbido’
-
f
[BÉL ]
Arma de fogo, de pouca lonxitude e gran calibre, que se utilizou durante a segunda metade do s XIV e todo o s XV.
-
f
[BÉL ]
Barco de guerra cun ou dous morteiros de gran calibre.
-
f
[MÚS ]
Instrumento de vento antecesor do óboe e do fagot, feito en madeira, de lingüeta dobre e tubo recto, cunha perforación cónica.
-
f
[MAR ]
Embarcación mediterránea de vela, con dous paus dunha soa peza, ademais do bauprés.
Citas
- A bombarda é o antecedente do canón
- As bombardas son instrumentos tradicionais de Bretaña