boicotear

< boicot
  1. v t Obstaculizar ou impedir a realización de todo tipo de transacción ou actividade como castigo ou para exercer presión. Ex: O grupo opositor ó goberno intentou boicotear os comicios, EE UU boicoteou os Xogos Olímpicos que se celebraron en Moscova.

Confrontacións

Citas

  • O grupo opositor ao goberno intentou boicotear os comicios, EE UU boicoteou os Xogos Olímpicos que se celebraron en Moscova.

Palabras veciñas

Verbo: boicotear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

boicoteo

boicoteas

boicotea

boicoteamos

boicoteades

boicotean

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

boicoteaba

boicoteabas

boicoteaba

boicoteabamos

boicoteabades

boicoteaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

boicoteei

boicoteaches

boicoteou

boicoteamos

boicoteastes

boicotearon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

boicoteara

boicotearas

boicoteara

boicotearamos

boicotearades

boicotearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

boicotearei

boicotearás

boicoteará

boicotearemos

boicotearedes

boicotearán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

boicotearía

boicotearías

boicotearía

boicoteariamos

boicoteariades

boicotearían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

boicotee

boicotees

boicotee

boicoteemos

boicoteedes

boicoteen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

boicotease

boicoteases

boicotease

boicoteasemos

boicoteasedes

boicoteasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

boicotear

boicoteares

boicotear

boicotearmos

boicoteardes

boicotearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

boicotea

-

-

boicoteade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

boicotear

boicoteares

boicotear

boicotearmos

boicoteardes

boicotearen

Xerundio

boicoteando

Participio

boicoteado

boicoteada

boicoteados

boicoteadas