bisturí

< fr bistouri fr antigo bistorie ‘puñal’
    1. m Instrumento cortante en forma de pequeno coitelo que se usa para practicar incisións cirúrxicas.
    2. bisturí eléctrico Instrumento cirúrxico que se emprega para seccionar os tecidos por medio de electricidade de alta frecuencia.
  2. m Ferramenta de corte que se emprega na restauración de pinturas para eliminar capas superpostas ou para limpar o dorso da tea.

Sinónimos

Palabras veciñas