abanicar

  1. v t, v pron abanar.

Palabras veciñas

Verbo: abanicar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abanico

abanicas

abanica

abanicamos

abanicades

abanican

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abanicaba

abanicabas

abanicaba

abanicabamos

abanicabades

abanicaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaniquei

abanicaches

abanicou

abanicamos

abanicastes

abanicaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abanicara

abanicaras

abanicara

abanicaramos

abanicarades

abanicaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abanicarei

abanicarás

abanicará

abanicaremos

abanicaredes

abanicarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abanicaría

abanicarías

abanicaría

abanicariamos

abanicariades

abanicarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abanique

abaniques

abanique

abaniquemos

abaniquedes

abaniquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abanicase

abanicases

abanicase

abanicasemos

abanicasedes

abanicasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abanicar

abanicares

abanicar

abanicarmos

abanicardes

abanicaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abanica

-

-

abanicade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abanicar

abanicares

abanicar

abanicarmos

abanicardes

abanicaren

Xerundio

abanicando

Participio

abanicado

abanicada

abanicados

abanicadas