bifronte

< lat bifrōnte ‘que ten dúas caras’

Plural: bifrontes

adx Que ten dúas faces ou dúas frontes.

Palabras veciñas

bífora biforme bíforo -ra bifronte biftalato bifurcación bifurcado -da

Equivalencias noutros idiomas

Castelán: bifronte
Portugués: bifronte
Inglés: two-faced
Francés: deux visages
Italiano: a due facce
Alemán: zwei vor
Chinés: 两面

Outras fontes

Dicionario da Real Academia Gallega
Plataforma de teleformación de lingua galega
Dicionario Estraviz
Lex.gal
Pronuncia en Forvo
Gaio
Portugués:
Dicionário Priberam
Inglés:
Cambridge
Castelán:
Dicionario de la Rae
Italiano:
Dicionario Garzanti

Traducir a entrada con Gaio