biela

< fr bielle
  1. f TECNOL Peza ríxida, xeralmente metálica e de gran resistencia, que serve para transmitir o movemento dun órgano a outro en moitos mecanismos e dispositivos.
  2. f CONSTR Cada unha das barras das armaduras de ferro que van perpendiculares ás trabes grandes e que unen estas cos tirantes.