bardo

< lat bardu célt bard ‘poeta’
  1. m HIST Membro da clase sacerdotal que, entre os celtas, se encargaba de celebrar mediante composicións poéticas as fazañas de deuses e heroes, aconsellar aos xefes e arengar aos soldados antes da batalla.
  2. m Poeta épico e lírico nacional.

Confrontacións

Palabras veciñas