bandidaxe

< bandido
  1. f
    1. Condición de bandido.
    2. DER Actuación de quen se dedica ao roubo, ao furto, a atentar contra as persoas e a outros actos de carácter delituoso, a miúdo formando unha banda.
  2. f Acción criminal.
  3. f HIST Práctica realizada polos bandidos, fuxitivos da xustiza, que eran perseguidos polo bando por actuar contra a lei e contra a comunidade.

Confrontacións

Citas

  • Están no cárcere porque cometeron diferentes bandidaxes xuntos
  • Non deu bo exemplo, xa que se dedicou á bandidaxe toda a súa vida
  • Os actos de bandidaxe están penados pola lei

Palabras veciñas