balbucir

< lat balbutire
  1. v i Falar cunha pronuncia vacilante ou entrecortada.
  2. v t Falar ou pronunciar dunha forma imperfecta ou vacilante, especialmente o meniño cando aprende a falar.

Confrontacións

Citas

  • Non dá aprobado as oposicións porque cada vez que está diante do tribunal só consegue balbucir
  • O neno balbuciu
  • papá
  • por primeira vez, OBS:

Palabras veciñas

Verbo: balbucir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

balbuzo

balbuces

balbuce

balbucimos

balbucides

balbucen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

balbucía

balbucías

balbucía

balbuciamos

balbuciades

balbucían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

balbucín

balbuciches

balbuciu

balbucimos

balbucistes

balbuciron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

balbucira

balbuciras

balbucira

balbuciramos

balbucirades

balbuciran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

balbucirei

balbucirás

balbucirá

balbuciremos

balbuciredes

balbucirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

balbuciría

balbucirías

balbuciría

balbuciriamos

balbuciriades

balbucirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

balbuza

balbuzas

balbuza

balbuzamos

balbuzades

balbuzan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

balbucise

balbucises

balbucise

balbucisemos

balbucisedes

balbucisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

balbucir

balbucires

balbucir

balbucirmos

balbucirdes

balbuciren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

balbuce

-

-

balbucide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

balbucir

balbucires

balbucir

balbucirmos

balbucirdes

balbuciren

Xerundio

balbucindo

Participio

balbucido

balbucida

balbucidos

balbucidas