azoutar

< azouta
  1. v t Dar azoutas a alguén.
  2. v t Dar golpes cun azoute ou con algún obxecto semellante.
  3. v t Bater a tempestade, a chuvia, o vento ou as ondas con violencia contra algunha cousa.
  4. v t Provocar un dano de gran magnitude.

Sinónimos

Citas

  • Detiveron a ese home por azoutar a súa muller e a unha veciña
  • Grecia e Turquía causaron miles de mortos
  • Os terremotos que azoutaron
  • Tiven que azoutala no cu para que me fixera caso
  • Unha forte chuvieira azoutaba e facía tremer os cristais

Palabras veciñas

Verbo: azoutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

azouto

azoutas

azouta

azoutamos

azoutades

azoutan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

azoutaba

azoutabas

azoutaba

azoutabamos

azoutabades

azoutaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

azoutei

azoutaches

azoutou

azoutamos

azoutastes

azoutaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

azoutara

azoutaras

azoutara

azoutaramos

azoutarades

azoutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

azoutarei

azoutarás

azoutará

azoutaremos

azoutaredes

azoutarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

azoutaría

azoutarías

azoutaría

azoutariamos

azoutariades

azoutarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

azoute

azoutes

azoute

azoutemos

azoutedes

azouten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

azoutase

azoutases

azoutase

azoutasemos

azoutasedes

azoutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

azoutar

azoutares

azoutar

azoutarmos

azoutardes

azoutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

azouta

-

-

azoutade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

azoutar

azoutares

azoutar

azoutarmos

azoutardes

azoutaren

Xerundio

azoutando

Participio

azoutado

azoutada

azoutados

azoutadas