avellentar

< vello
  1. v t Facer vello ou máis vello algo ou a alguén prematuramente.
  2. v i Converterse en vello algo ou alguén antes de selo. Tm v pron.

Antónimos

Citas

  • Avellentou moito dende a morte do fillo en accidente de tráfico
  • O duro traballo do mar avellentouno moito
  • Os mobles avellentáronse coa humidade e agora temos que mercar outros
Verbo: avellentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avellento

avellentas

avellenta

avellentamos

avellentades

avellentan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avellentaba

avellentabas

avellentaba

avellentabamos

avellentabades

avellentaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avellentei

avellentaches

avellentou

avellentamos

avellentastes

avellentaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avellentara

avellentaras

avellentara

avellentaramos

avellentarades

avellentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avellentarei

avellentarás

avellentará

avellentaremos

avellentaredes

avellentarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avellentaría

avellentarías

avellentaría

avellentariamos

avellentariades

avellentarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avellente

avellentes

avellente

avellentemos

avellentedes

avellenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avellentase

avellentases

avellentase

avellentasemos

avellentasedes

avellentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avellentar

avellentares

avellentar

avellentarmos

avellentardes

avellentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

avellenta

-

-

avellentade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avellentar

avellentares

avellentar

avellentarmos

avellentardes

avellentaren

Xerundio

avellentando

Participio

avellentado

avellentada

avellentados

avellentadas