atiplar

< tiple
  1. v t MÚS Alzar o ton da voz ou dun instrumento, ata chegar a tiple.
  2. v pron MÚS Facer máis aguda a voz, convertela en tiple.
Verbo: atiplar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atiplo

atiplas

atipla

atiplamos

atiplades

atiplan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atiplaba

atiplabas

atiplaba

atiplabamos

atiplabades

atiplaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atiplei

atiplaches

atiplou

atiplamos

atiplastes

atiplaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atiplara

atiplaras

atiplara

atiplaramos

atiplarades

atiplaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atiplarei

atiplarás

atiplará

atiplaremos

atiplaredes

atiplarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atiplaría

atiplarías

atiplaría

atiplariamos

atiplariades

atiplarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atiple

atiples

atiple

atiplemos

atipledes

atiplen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atiplase

atiplases

atiplase

atiplasemos

atiplasedes

atiplasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atiplar

atiplares

atiplar

atiplarmos

atiplardes

atiplaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atipla

-

-

atiplade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atiplar

atiplares

atiplar

atiplarmos

atiplardes

atiplaren

Xerundio

atiplando

Participio

atiplado

atiplada

atiplados

atipladas