atesoirar

< tesoira
  1. v t Colocar tesoiras nunha construción.
Verbo: atesoirar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoiro

atesoiras

atesoira

atesoiramos

atesoirades

atesoiran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoiraba

atesoirabas

atesoiraba

atesoirabamos

atesoirabades

atesoiraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoirei

atesoiraches

atesoirou

atesoiramos

atesoirastes

atesoiraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoirara

atesoiraras

atesoirara

atesoiraramos

atesoirarades

atesoiraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoirarei

atesoirarás

atesoirará

atesoiraremos

atesoiraredes

atesoirarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoiraría

atesoirarías

atesoiraría

atesoirariamos

atesoirariades

atesoirarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoire

atesoires

atesoire

atesoiremos

atesoiredes

atesoiren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoirase

atesoirases

atesoirase

atesoirasemos

atesoirasedes

atesoirasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoirar

atesoirares

atesoirar

atesoirarmos

atesoirardes

atesoiraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atesoira

-

-

atesoirade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoirar

atesoirares

atesoirar

atesoirarmos

atesoirardes

atesoiraren

Xerundio

atesoirando

Participio

atesoirado

atesoirada

atesoirados

atesoiradas