atenazar

< tenaces
  1. v t Suxeitar algo con tenaces.
  2. v t Agarrar algo ou alguén con forza.
  3. v t fig Causar aflición a alguén ata deixalo sen poder reaccionar.
Verbo: atenazar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenazo

atenazas

atenaza

atenazamos

atenazades

atenazan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenazaba

atenazabas

atenazaba

atenazabamos

atenazabades

atenazaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenacei

atenazaches

atenazou

atenazamos

atenazastes

atenazaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenazara

atenazaras

atenazara

atenazaramos

atenazarades

atenazaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenazarei

atenazarás

atenazará

atenazaremos

atenazaredes

atenazarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenazaría

atenazarías

atenazaría

atenazariamos

atenazariades

atenazarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenace

atenaces

atenace

atenacemos

atenacedes

atenacen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenazase

atenazases

atenazase

atenazasemos

atenazasedes

atenazasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenazar

atenazares

atenazar

atenazarmos

atenazardes

atenazaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atenaza

-

-

atenazade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenazar

atenazares

atenazar

atenazarmos

atenazardes

atenazaren

Xerundio

atenazando

Participio

atenazado

atenazada

atenazados

atenazadas