ateigar

< teiga ár taleiga ‘medida’
  1. v t Encher, especialmente un recipiente, na súa totalidade.
  2. v pron Encherse un espazo  por completo ata que non caiba nada máis no seu interior.

Sinónimos

Citas

  • A obra era tan boa que dúas horas antes a porta do teatro se ateigou de xente
  • Comeu ata que se ateigou
  • Non ateigues o caldeiro que despois vertes todo

Palabras veciñas

Verbo: ateigar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ateigo

ateigas

ateiga

ateigamos

ateigades

ateigan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ateigaba

ateigabas

ateigaba

ateigabamos

ateigabades

ateigaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ateiguei

ateigaches

ateigou

ateigamos

ateigastes

ateigaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ateigara

ateigaras

ateigara

ateigaramos

ateigarades

ateigaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ateigarei

ateigarás

ateigará

ateigaremos

ateigaredes

ateigarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ateigaría

ateigarías

ateigaría

ateigariamos

ateigariades

ateigarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ateigue

ateigues

ateigue

ateiguemos

ateiguedes

ateiguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ateigase

ateigases

ateigase

ateigasemos

ateigasedes

ateigasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ateigar

ateigares

ateigar

ateigarmos

ateigardes

ateigaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ateiga

-

-

ateigade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ateigar

ateigares

ateigar

ateigarmos

ateigardes

ateigaren

Xerundio

ateigando

Participio

ateigado

ateigada

ateigados

ateigadas