ataviar

< atavío
  1. v t Gornecer de ornamentos, especialmente vestidos luxosos e outros elementos. Tm v pron. Ex: Para acudir á cita ataviouse coas súas mellores galas.

Citas

  • Para acudir á cita ataviouse coas súas mellores galas.
Verbo: ataviar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atavío

atavías

atavía

ataviamos

ataviades

atavían

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ataviaba

ataviabas

ataviaba

ataviabamos

ataviabades

ataviaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ataviei

ataviaches

ataviou

ataviamos

ataviastes

ataviaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ataviara

ataviaras

ataviara

ataviaramos

ataviarades

ataviaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ataviarei

ataviarás

ataviará

ataviaremos

ataviaredes

ataviarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ataviaría

ataviarías

ataviaría

ataviariamos

ataviariades

ataviarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atavíe

atavíes

atavíe

ataviemos

ataviedes

atavíen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ataviase

ataviases

ataviase

ataviasemos

ataviasedes

ataviasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ataviar

ataviares

ataviar

ataviarmos

ataviardes

ataviaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atavía

-

-

ataviade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ataviar

ataviares

ataviar

ataviarmos

ataviardes

ataviaren

Xerundio

ataviando

Participio

ataviado

ataviada

ataviados

ataviadas